:)...(23)
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
"هرکسی که ملاقات میکنید در حال جنگ در میدانی است که شما هیچ چیز دربارهاش نمیدانید!
پس مهربان باشید، همیشه …"
پس مهربان باشید، همیشه …"
.
.
از ذهن بقیه
.
.
مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست....
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
صرفای برای خودم:
توی زندگی هر ادمی روزهایی هست که دوست دارد از همه چیز دست بکشد.
روی یک کاغذ بنویسید این ادم تا اطلاع ثانویه تعطیل است و بزند ترک پیشانی اش.
هر وقت امدم ترک پیشانی ام چیزی بچسبانم فقطادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
از بچگی هر وقت زانوی غم بغل می گرفتم و فکر می کردم دنیا به اخر رسیده می رفتم پیش مادر بزرگ.
لبخند می زد،یک لیوان شربت دستم می داد و کلی مغز و خوراکی جلویم می گذاشت.
با اینکه می دانست مثل بقیه نوه هایشادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
لا اله الا
انت
سبحانک
انى
کنت من الظالمین
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
مسیر....
دل این کلمه ارزش مقصد را تخمین میزند...
گاهی با خودم میگویم
ارزش به دست آمده ها وابسته ی از دست دادن ست.
از دست دادن هایی که توی مسیر رسیدن اتفاق می افتد...
میدانی
یک وقت هایی ادم باید چرتکه ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
گاهی ادم یک چیزهای هی توی سرش تکرار میشود
یک صدا
صدایی که شاید اصلا اشنا نباشد
هی تکرار میکند
تکرارهای کلافه کننده
تکرار
تکرار
دلیلش را نمیفهمم...
امروز هی توی سرم دور میزد و تکرار میکرد:
سبزی سجده یادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
بین شلوغی ودرمیان ازدحام شهر فقط توی این فکر بودم:
چند خبر دیگر باقی مانده که قرار است بد به دست هایم برسد؟
اما فکر میکنم هنوز هم باید لبخند زد؛طنز نوشت و به آدم ها گوش داد میدانی
طوفان همیشه برای رسیدن عجله دارد....
.
.
.
تابستان سخت...
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
تو اینه به خودم میگم چرا همش سر دوراهی های دوسر باختی؟؟
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
روبه رو شدن با اسمان کویر آن هم تنها به خاطر یک توقف ناگهانی و بی برنامه برایم مثل مرور از ده سالگی بود.آنجا اسمان ساده تر بود
صدای مادر بزرگ توی گوشم میپیچد:بیا تو.اینقدر تو سرما واینستا
وقتی حرفش راادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
یک هفته نخوابیدم
یک هفته فقط گاهی به همه چیز فکر کردم
یک هفته خندیدم
با اینکه اتوبوس واقعا خر است
اما سهراب گفتنی
دوستانی دارم بهتر از برگ درخت
عمر دوستی پانزده ساله و حتی بیست و پنج سالیمان تا ابد طولانی باد
:)
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
من و آهی که اگر سرکشد از جیب ادباز سمک تا به سما سوخته یا میسوزد
مشت آبی که درین دیر توان یافت کجاستهرچه دیدیم چو مادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
"از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود...."
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
در پاییزی که منتظرش نبودم
راه می افتم تا
به ترس هایم برسم...
.
.
.
.
.
گاهی فکر میکنم
این رسیدن جز دیوانگی محض نیست...ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
دنیا ترسناک نیست؛
از وقتی
وحشت جایش را گرفته...
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری
چشم ها..چشم ها عجیبند.خیلی عجیب...راستش را بخواهی هنوز هم وقتی پلک هایم را روی هم میگذارم در میان همهمه تصاویر،بین تمام ادم هایی که میدوند،چشم هایش باز هم چنگ می اندازد به مردمک هایم و میخ نگاهش را میکوبد توی صورتم.جیغ ممتد،خط های مستقیم و وحشت من از اتفاق هایی که دارد توی چشم هایش می افتد هنوز هم گره مشتم را کورتر میکند.میدانی؛گاهی با خودم فکر میکنم آن لحظه باید چشم هایم را می بستم، گوش هایم را میگرفتم و آن صدای زنگ دار توی سرم را بیرون می انداختم.صدایی که هی تکرار میکرد: مرگ نزدیک است،خیلی نزدیک.......شاید اصلا باید....اصلا ولش کن....با چهار خط بالا و پایین کردن که نمیشود اصل ماجرا را گفت.....اما میدانی آخر ماجرا ختم نمیشود به آن کاور مشکی...اخرش که رسید "همه"ادم ناگهان از چشم هایش میزند بیرون و میرود.صورتش را تف میکند،توی سرما راهی میشود.آن زمان است که فعل رفتن به واقع اتفاق می افتد.
***من رفتن را چند وقتیست که خوب میفهمم و ترس تکرار این فعل برای کسانی که دوستشان دارم به طرز دلهره آوری،غمگین و وحشتناک است...
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر ۱۳۹۶ساعت 23:13  توسط Neda
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کاوه نصیری