:)…(17)

انگار که هیچ چیز سر جای خودش نباشد.

فقط کنار هم ردیف شده اند.

هستند که باشند.

مثل تکه های اضافی سر زانوی شلوار کودکی

همان قدر بی ربط...

همان قدر محض خالی نبودن....

همان قدر وصله ناجور....

می دانی؛

پای ادمی زاد که وسط بیاید تعجبی هم ندارد.

باید هم سر جایشان نباشند.

#

ردیف های آدمیزادی...

غم انگیزند...